Pinksteren was kouder dan Kerst en Pasen, maar op vrijdagmiddag bij aankomst merkten we daar nog niet veel van want de warmte van de week ervoor hing nog in de lucht.

Het thema ontleenden we aan het samenkomen van de discipelen tijdens de eerste Pinksteren in een bovenzaal in Jeruzalem.

Read More: Pinkstergastendagen 2016 – Samen onder één dak

Bent u ook zo dol op cadeautjes? Om te ontvangen of om te geven? Voor mij waren de Kerstgastendagen als een feestje met een berg cadeautjes onder de boom, die ik één voor één mocht uitpakken. ‘Kerst, een cadeau’ was ook de rode draad door ons verblijf op de Ernst Sillem Hoeve.

Ben je over de drempel van de ESH, dan moet je gelijk aan de bak; dat geldt voor gasten en staf. Marga gaf de opdracht een cadeauwens in de lege boom te hangen. De pot schafte drie stamppotten (ja-aah, met spek en worst) en was de start van veel gezellige tijd aan tafel en smakelijk eten. Even uit de school klappen: Marieke heeft maandagmorgen nog lang gezocht naar het ontbijtbuffet.

Jodelohoti - Ameezing nam ons mee naar de winterse bergen, het plein van Zuid, naar Rudolf en een White Christmas, maar daar moesten we wel wat voor doen: op vol volume meezingen. Een koor van 40 man cadeau.

We sloten de dag af met een overdenking; God gaf ons Jezus cadeau om dicht bij de mensen te leven, een cadeau voor het leven.

In twee groepen bekeken we de kerststal van Hoeve Ravenstein - één keer koud en nat, één keer zonnig en aangenaam. 

Nelly Schut- Bal kwam over het schilderen van iconen vertellen en wij gingen in haar ervaringen mee. Soms moesten we een beetje wennen aan het spirituele. Maar hoe mooi passen de iconen bij de verbeelding van kerst. We mochten een foto van een icoon als herinnering uitzoeken. Cadeautje.

Zes van ons gingen op Herderstocht in Eemnes. Ze kwamen op hun zoektocht kamelen en wijzen tegen, een engelkoor en het kind in de kribbe. Ondertussen werd op de Hoeve gekeken en geluisterd naar het verhaal van de vierde wijze, ‘de Eigenwijze’, die zijn edelstenen weggaf en met lege handen en een open hart bij de kribbe verscheen; hij had de kerstboodschap begrepen.

Eerste kerstdag. Dominee Plantinga leidde de dienst in Den Dolder en in de kerk was het een weerzien met oude bekenden. ‘Komt allen tezamen’ en ‘Veni, veni Emmanuel’.

In de middag werd er gewandeld en geknutseld. Werken met Foam Clay, kruidnagels in sinaasappels en kerstboom vouwen van reclamefolders. De Wagenzaal was prachtig ingericht voor het kerstdiner. In de traditie zongen we “Vol van Pracht “ met mondharmonicabegeleiding door Rinus en pianobegeleiding door Hinke. We luisterden naar het verhaal over ‘Vadertje Panov’. Ons toetje was het concert van André Rieu op de televisie; door de vertoning op de beamer was het net of we er live bij waren. We zongen en zwaaiden mee. Dit stond niet in het programma, maar kwam als een cadeautje.

Tweede kerstdag. In Bilthoven bezochten een aantal van ons de Oecumenische dienst en de thuisblijvers puzzelden. Nog voor het ontbijt hadden we samen al kerstliederen gezongen in het Koetshuis. Na een uitleg over het ontstaan van de kerststallenroute in Baarn gingen we op pad om ze in het echt te aanschouwen. En ja hoor, de initiatiefneemster zwaaide vanuit haar huis echt naar ons terug.

De paddenstoelen, gemaakt door Gerard, leverden een prachtig bedrag op voor de vluchtelingenactie van de YMCA: 255 euro. Ze stonden prachtig op de tafel en we leerden over houtsoorten. Een cadeau voor hen, maar ook een cadeau voor ons.

We sloten de dag af met een bezoek aan barre, winterse omstandigheden – Ker(st)mis in het Finse Rovaniemi, dorp van de Kerstman op de Poolcirkel, waar Jacquelien ons een rondleiding gaf. Een uur lang zaten we in de kerstmutsen, rendieren, sneeuwpoppen en ijspegels. Wie zou de ijsbonbons gaan winnen? Voor onze deelname werden we beloond met glühwein en bitterballen. 

Hinke liet onze hersens nog flink kraken met het spel ‘Petje op, Petje af’ en na de lunch bekeken we de fotopresentatie van Bert en Gerard over de afgelopen dagen. An wijdde het nieuwe jaar in door met een bezem figuurlijk de restanten uit 2015 weg te vegen om het nieuwe jaar schoon te kunnen beginnen. Ze verwoordde het middels een zelfgeschreven gedicht. Het laatste stukje van de legpuzzel werd gelegd en daarmee was het af – letterlijk en figuurlijk.

Deze dagen op de ESH werden gekenmerkt door gastvrijheid en saamhorigheid. Gasten, vaste- en vrijwillige staf: een dankjewel voor gezelligheid, verzorging, gesprekken, gelach, respect, voor Vrede, Geloof, Liefde en Hoop. Voor mij werd het onvergetelijk; Kerstgastendagen als een symbolisch cadeau. Eén van de boomwensen was: gezondheid en liefde voor allen – dat onderstreep ik. Ik wens u een goede jaarwisseling en Veul Hail en Zeg’n in 2016.

 

Wilma Tijdeman

 

Pinkstergastendagen 2015

"Als alles duister is, ontsteek dan een lichtend vuur dat nooit meer dooft, een vuur dat nooit meer dooft". Met dit lied uit Taizé overdachten we op vrijdagavond de betekenis van Pinksteren. En daarmee kreeg ook ons thema een plaats: ROOD, de liturgische kleur van Pinksteren omdat we de kleur associëren met vurige tongen en vlammetjes, met liefde en passie.

Read More: Verslag geslaagd pinksterweekend

Ruim 40 gasten kwamen 23 december naar de Ernst Sillem Hoeve om samen de kerst te beleven. Dat was het thema dat gekozen was voor dit jaar.

Read More: Kerst beleven op de ESH

23 gasten kwamen 17 oktober naar de Ernst Sillem Hoeve om daar het herfstweekend door te brengen; 2 gasten om te  schilderen en ze maakten de mooiste taferelen en 2 gasten namen deel aan de computerleergang.

Read More: Herfsttintenweekend 2014
Naar boven